Պետական մասշտաբով նախապես մի քանի սցենարներ պետք է մշակվեն. Հովսեփ Խուրշուդյան

4

Քանի որ ադրբեջանա-թուրքական՝ Արցախի շուրջ եւ Նախիջեւանում օրերս կայանալիք համատեղ զորավարժություններից հետո էապես մեծանալու է Բաքվի լայնամասշտաբ արկածախնդրության հավանականությունը, ապա կարծում եմ պետական մասշտաբով նախապես մի քանի սցենարներ պետք է մշակվեն։
Ռազմական սցենարների մասին չեմ անհանգստանում, քանի որ վստահ եմ, որ ռազմական ղեկավարությունը ներկայացրել է վարչապետին բանակի հնարավորությունները այս երկարամյա անհամությանը մեկընդմիշտ վերջը տալու տարբերակները՝ “նոր տարածքներ՝ նոր պատերազմի դեմքում” հայեցակարգի շրջանակներում։
Հուսով եմ նաեւ, որ ԱԳՆ եւս պատրաստել է որոշ տարբերակներ։ Ամեն դեպքում ուզում եմ մի քանի առաջարկ անել։

Նախ պետք է նախապես պատրաստել ՀՀ-ԱՀ միջպետական ռազմական դաշինքի մասին պայմանագրի տեքստ, որը կստորագրվի անմիջապես Հայաստանի Հնարապետության կողմից Արցախի Հանրապետության պաշտոնական ճանաչումից հետո։ Վերջինն էլ, իր հերթին կարող է տեղի ունենալ կամ անմիջապես Ադրբեջանի կողմից լայնամասշտաբ հարձակում սկսելու դեպքում, կամ հայկական բանակի՝ հակահարձակումը զարգացնելու ընթացքում, այսինքն պատերազմը վերսկսելուց մի քանի օր անց։ Այդ ճանաչումը նաեւ ճանապարհ կբացի շատ այլ երկրների համար։
Նաեւ պետք է ակտիվ կապի մեջ լինել ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի եւ Հունաստանի հետ՝ ՀԱՊԿ-ի կողմից իր պայմանագրային պարտավորությունները հերթական անգամ չկատարելու դեպքում (իսկ այն բանի հավանականությունը, որ դա տեղի է ունենալու, շատ մեծ է․

օրինակ, ձգձգեն Հայաստանի գնած ՍՈՒ-30 СМ-ների հիմնական խմբաքանակի (10 հատ), կամ այլ անհրաժեշտ սպառազինությունների մատակարարումը՝ այն հույսով, որ դրանով Հայաստանին կմղեն պարտության, որպեսզի վերջում միջամտեն ու “փրկեն” մեզ՝ հայտնի պայմաններով․ Արցախի շուրջ տարածքներից հրաժարում եւ ռուսական զորքերի տեղակայում), Հայաստանի անվտանգային միջավայրի ամրապնդման նոր տարբերակներ գտնելու նպատակով)
Ռազմական տեսակետից կարծում եմ պետք է բարելավվել ռազմական մոբիլիզացիայի իրականացման ենթակառույցները, արագացված տեմպով իրականացնել ապաստարանների կառուցումը հայ-ադրբեջանական սահմանի ամբողջ երկայքով մեկ ընկած գյուղերում, ընդ որում՝ առնվազն 20 կմ խորությամբ։

Կարծում եմ, անհրաժեշտ է սուբսիդավորել բնակչությանը նկուղների եւ դրանցից ելումուտի ամրացման աշխատանքները, խմելու ջրի պահեստավորման եւ ավտոնոմ էներգիայի աղբյուրների՝ գազի բալոններից մինչեւ սպիրտայրոցներ, նախապատրաստելու նպատակով՝ էներգատար եւ ջրատար ենթակառույցները վնասման դեպերին պատրաստ լինելու համար, իսկ ձմռան մոտ՝ նաեւ փայտի պաշարներ կուտակելու եւ համապատասխան վառարաններով ապահովելու տեսակետից։

Հեղինակ՝