Մարտի 16-22-ը Նյու Յորքում կկայանա հանրաճանաչ դերասանուհի՝ Նորա Արմանիի հիմնադրած  «Socially Relevant» կինոփառատոնը

18

Մարտի 16-22-ը Նյու Յորքում կկայանա «Socially Relevant» (Սոցիալապես համապատասխան) կինոփառատոնը, որի հիմնադիրն ու գեղարվեստական ղեկավարն  է  Եգիպտոսում ծնված ամերիկաբնակ, հայազգի ճանաչված դերասանուհի, պրոդյուսեր, կինոռեժիսոր Նորա Արմանին: Փառատոնին մասնակցում են ինչպես  կարճամետրաժ այնպես էլ լիամետրաժ՝ արդեն յոթ տարի  350-ից ավելի ֆիլմեր  35 տարբեր երկրներից:

InterNews.info-ն Ձեզ է ներկայացնում դերասանուհու հետ զրույցը.

-Ինչպե՞ս ծնվեց փառատոնի հիմնադրման գաղափարը

-Փառատոնի հիմնադրման գաղափարը՝ դրդապատճառը  երկուստեք էր: Նախ այն, որ մեր օրերում միջազգային էկրաններին հատկապես ամերիկյան ֆիլմերում, վայրագությունը, բռնությունը ահռելի տեղ են զբաղեցնում: Ֆիլմերի պաստառների  վրա կարելի է տեսնել   ատրճանակներ, կալշնիկովներ, ռումբեր տարբեր  վայրագության տեսարաններ: Այս ամենը ինձ շատ հուզեց, և ես մտածեցի, որ ժամանակն է, որ մարդկանց հրամցնենք ֆիլմեր՝ որոնք կանդրառանան մարդկանց պատմությունների, հոգեբանական և կենցաղային վիճակների մասին և ոչ թե կոմերցիոն ձևով վայրագությունը որպես ապրանք  մեզ հրամցնեն: Սա գլոբալ առումով:

Երկրոդը անձնական պատճառներն են: Զարմուհիս՝ Վանիա Էքսէրճեանը, և հորեղբայրս՝ Հակոբ  Էքսէրճեանը,  2004թ.-ին  վայրագ  ձևով սպանվեցին մի  խելագարի կողմից, ով մեր հարևանն էր: Նա հարձակվեց ազգակիցներիս վրա և առանց պատճառի սպանեց նրանց:

Դա ինձ համար շատ մեծ տրավմա էր, որը մինչև օրս անշուշտ կրում եմ: Նրանց հիշատակը ոգեկոչելու համար, տասնամյակին՝   2014 թ.-ին, ցանկացա խաղաղություն, սեր  համերաշխություն մարդկային ջերմ հարաբերություն, և մարդկանաց հարցերով զբաղվող փառատոն հիմնել: Եվ այդպես  2014 թ.-ի մարտին  իրականացրեցինք առաջին փառատոնը: Ինչպես նաև ունենք Վանիա Էքսէրճեանի անունով մրցանակ, որը ամբողջ անվանակարգերից ընտրում ենք կանանց բռնությանը դեմ թեմայով ֆիլմ:

-Այս տարի ի՞նչ առանձնահատկություն ունի փառատոնը

-Այս տարվա առանձնահատկությունն այն է, որ մենք մեր բացման երեկոն կանցկացնենք Նյու Յորքի ամենակարևոր Լինքլն՝   Էլինոր Բանին Մունրո ֆիլմ կենտրոնում (Elinor Bunin Munroe Film Center): Սա արվեստի մի առաձնահատուկ վայր է: Փառատոնը անցած տարիների համամատ առանձնանում է նաև, որ ցուցադրությունները կլինեն տարբեր հանրաճանաչ վայրերում: Տարբեր վայրեր գնալու առավելությունն այն է, որ  լայնատարած մարդիկ են ընդգրկվում, նաև նոր գործընկերներ են ներգրավվում և ավելի է ընդգծվում փառատոնի համբավը: Հաջորդ առանձնահատկություններն բարձրորակ ֆիլմերն ու տարաբնույթ հանդիպումներն են ինչպես միշտ:

Ինչպես նաև սովորության համաձայն մենք լրագրողների և քննադատների համար  մամլո ասուլիս ունեցանք Փետրվար 3-ին: Ահա եւ հաղորթագրությունը։  https://www.prlog.org/12808925-socially-relevant-film-festival-ny-unveils-seventh-edition-official-selection.html

-Արդյո՞ք  բարդ չէ համատեղել դերասանական կարիերան և պրոդյուսերությունը, ո՞րն է առաջնայինը

-Իրականում ոչ, քանի որ  ի սկզբանե ինքս եմ կազմակերպել, նույնիկս պրոդյուսերական մասը, օրինակ  լիատմետրաժ  HAIFA. ֆիլմի պրոդյուսրներից մեկը ինքս եմ եղել, ի դեպ այդ ֆիլմը մասնակցեց նաև «Կանի» կինոփառատոնին և ոչ թե պարզապես  մասնակցել է,  այլ  ցուցադրվել է պաշտոնական ընտրության մեջ որը մեծ ձեռքբերում է: Այլ պրոդյուսերական գործեր ևս իրականացրել եմ  թե՛ թատրոնի թե՛ կինոյի բնագավառում, սակայն անշուշտ  առաջին նախընտրությունս և հատկությունս համարում եմ դերասանությունը:

Զբաղվածությունս շատ է, սակայն մեկը մյուսին չի խանգարում: Ներկայումս զուգահեռ նոր ՝ «Տերորիզմ» ներկայացումն  եմ խաղալու, որին արդեն անդրադառձել եք` https://internews.info/columbia-university/ :

Մարտի 5-14-ը ներկայացումն է երկու օր հետո մարտի 16-22-ը փառատոնն է սկսվելու, այնուհետև ևս քիչ ժամանակ կունենամ հանգստի, և կաշխատեմ մի լիամետրաժ ֆիլմի վրա որը պետք է Հայաստանում նկարահանվի։

-Արդյո՞ք շատ ֆիլմեր կան Հայաստանից

-Փառատոնի հիմնադրման առաջին օրվանից  ինձ համար պայման եմ դրել, որ պարտադիր հայկական թեմայով ֆիլմեր պետք է լինեն,  լինի դա Հայաստանից թե սփյուռքից: Տարի եղավ որ  մինչև  տասնմեկ ֆիլմ էր մասնակցել՝ հիմնականում կարճամետրաժ: Այս տարի հինգ ներկայացված ֆիլմերից երեքն ենք ընտրել: Միքաել Պողոսյանի գլխավոր դերակատարությամբ՝ «Լորիկ» լիամետրաժ ֆիլմը, և երկու կարճամետրաժ ֆիլմեր ՝ Աննա Բայաթյանի  «Խեցիի երգը», և Էմմա Կարապետյանի վավերագրական` «Հին ու նոր Կոնդը»:

-Նյու Յորքի նման մեծ քաղաքում, բավականին բարդ ինչ որ բան անելը, իսկ Ձեզ հաջողվել է հռչակավոր փառատոն հիմնել, ինչ՞ խոչընդոտներ կան

Միանգամայն ճիշտ եք և շատ ուրախ եմ որ արդեն յոթ տարի է կարողանում եմ պատվով իրականացնել այս փառատոնը, դա իր եզակի բարդությունն ունի, քանի որ  ամեն  օր ամեն մի վայրում իրականացվում  է  շատ լավ ու հետաքրքիր ծրագիր որը քո ծրագրի հետ կարող է մրցակցել և ժողովուրդը պետք է ընտրի ուր գնալ: Եվ քանի որ այս գործի մեջ մրցակցությունը մեծ է, այդ իսկ պատճառով ամեն բան  խորքային աշխատանք է պահանջում: Մեր թիմը ջանասիրաբար աշխատում է: Մենք հիմնականում հիմնվում ենք նվիրատուների և հովանավորների վրա ում մշտապես  անդրադառնում ենք, և շնորհակալ եմ առանց նրանց փառատոնն իրականացնել անհնար կլիներ:

Ինչպես նաև 42 ֆիլմեր  տարածելը դա մեծ աշխատանք է,  և շատ ոգևորված եմ, որ ռեժիսորները մեզ հետ համատեղ, ջանում են իրենց աշխատանքը տարածել: Ինչպես նաև ոգևորիչ է, որ կան երիտասարդ ռեժիսորներ ովքեր կենտրարոնանում են հենց մարդկային պատմուոյունների ու սոցիալական թեմաների վրա, որը  ոչ բռնության քարոզ է: Ունենք նաև կայք, որտեղ օր օրի այցելուների թիվը ավելանում է, սա ևս շատ խրախուսիչ է: Մեզ մոտ տոմսերի գինը շատ մատչելի է ուսանողների և նախորդ տարիներին մասնակցած ռեժիսորների համար անվճար:

Թե քանի տարի կընթանա փառատոնը պարզ չէ, սակայն ուրախ եմ որ այս տարի ևս հույսով եմ կը կարողանանք իրականացնել այն:

-Ւ՞նչ կցանկանայիք ավելացնել  

-Կցանկանայի ասել, որ դժբախտաբար շատ դժվար է ընտրություն անելը,  որոշում կայացնելը հատկապես այս թեմայի մեջ, որի իմաստը պետք է շատ ընդգծվի և ընդհանուր պատկեր ներկայացվի: Եվ եթե ֆիլմը փառատոնում չի ընդունվում դա չի նշակաում ֆիլմը վատ է, այլ պարզապես այլ ասելիք ենք փնտրում որը անդրադառնում է կարեւոր սոցիլալական հարցերի շուրջ: Ուրախ կլինեմ, որ  հայ ռեժիսորները ավելի շատ ֆիլմեր սկսեն ուղարկել մեզ: Սա հնարավորություն է հայկական ֆիլմը ներկայացնել համաշխարհային կոնտեքստում:

Աղբյուրը՝ InterNews.info

Շնորհակալ եմ հետաքրքիր հարցազրուցի համար: